Ի՞նչ է Պրանայաման

Պրանայաման՝ յոգայի հիմնական պրակտիկներից մեկն է, որ կենտրոնանում է շնչառության կարգավորման վրա։ Այս հնագույն տեխնիկան ոչ միայն կարող է բարելավել ֆիզիկական առողջությունը, այլև տանել դեպի մտավոր պարզության և հոգեբանական կայունության։

Պրանայամաները օգնում են լավացնել թոքերի կարողությունը և արդյունավետությունը։ Կանոնավոր գործնական պարապմունքները կարող են նաև օգնել թեթևացնել շնչառական հիվանդությունները, ինչպիսիք են՝ ասթման և բրոնխիտը։

Պրանայաման ակտիվացում է նաև պարասիմպատիկ նյարդայան համակարգը՝ նպաստելով թուլացմանը և սթրեսի նվազմանը։

Շատերի համար պրանայաման ավելիի խորը մեդիտացիայի և հոգևոր զարթոնքի ուղի է։ Այն օգնում է կապվել իրենց ներսում «ես»-ի հետ՝ խթանելով տիեզերքի հետ միասնության զգացումը։

Պրանայամայի տեսակները

Ուջջայի Պրանայամա. հայտնի է որպես «հաղթական շունչ», այս տեխնիկան ներառում է կոկորդի մի փոքր սեղմում, որն արտադրում է փափուկ ձայն ներշնչման և արտաշնչման ժամանակ։ Այն սովորաբար օգտագործվում է Վինյասա և Աշտանգա յոգայում՝ ուշադրությունը և տոկոնությունը բարձրացվելու համար։

Նադի Շոդհանա. այս պրակտիկան հավասարակշռում է ուղեղի երկու կիսագնդերը։ Այն նպաստում է մտավոր պարզությանն ու թուլացմանը՝ յուրաքանչյուր քթանցքով շնչելու փոփոխությամբ։

Կապալաբհատի. այն բաղկացած է կարճ, ուժգին արտաշնչումներից, որոնց հաջորդում են պասիվ ներշնչումները։ Այն էներգիա է հաղորդում մարմնին, մաքրում է միտքը և խթանում մարսողության աշխատանքը։

Բհրամարի. հայտնի է որպես «մեղուների շունչ», այս տեխնիկան ներառում է բզզոցի ձայն հանելը արտաշնչման ժամանակ։ Այն հանգստացնում է նյարդայան համակարգն ու նվազեցնում անհանգստությունը՝ նպաստելով հոգեբանական կայանությունը։

Սիտալի և Սիտկարի. այս զովացուցիչ շնչառությունները հատկապես օգտակար են տակ կլիմայական պայմաններում. Սիտալին ներառում է ներշնչում ոլորված լեզվով, իսկ Սիտկարին օգտագործում է ատամները՝ ինհալացիայի ժամանակ ֆշշոցի ձայն ստեգծելու համար. Երկու վարժություններ էլ սառեցնում են մարմինը և հանգստացումում միտքը։